MagazynStereo.pl - dobre strony audio

Strona główna

Nowości

Nowości Muzyczne

Organizacja testów

Producenci i dystrybutorzy

e-wydania MagazynStereo.pl

» Więcej

Najnowsze recenzje

» Więcej

Archiwalne materiały

» Więcej

Informacje do działu "Nowości Muzyczne" prosimy nadsyłać korzystając z

	WRZESIEŃ 2009 Duke Ellington & His Orchestra "Live In Warsaw October 30, 1971" OPIS-multikulti.com: Po raz pierwszy na płycie kompaktowej! Legendarny koncert Duke Ellington Big Band w Polsce! Duke Ellington to postać wielowymiarowa, dla wielu fanów jazzu pozostaje najważniejszym jazzowym kompozytorem, jest autorem blisko 2 tyś. znanych tematów jazzowych, z których wiele stało się prawdziwymi przebojami, któż nie zna 'Mood Indigo', 'I Don't Mean a Thing', 'Sophisticated Lady', 'Solitude', 'Stompin' at the Savoy', 'In a Sentimental Mood', 'Ko-Ko', 'Satin Doll', 'American Lullaby' i najsłynniejszego z nich 'Caravan'. W 1971 roku Duke Ellington Big Band koncertował po Europie, zawitał też wtedy po raz pierwszy i ostatni do Polski. Big band wystąpił na festiwalu Jazz Jamboree. To nie jest tylko pozycja dla jazzowych tradycjonalistów, w końcu gdyby nie było big bandu Duke'a Ellingtona to pewnie Matthew Herbert nie powołał by do życia The Mathew Herbert Big Band. Majestatyczna i niesłychanie intensywna muzyka Duke Ellington Big Band zachwyca zarówno walorem mistrzostwa instrumentalistów [m.in. Cootie Williams, Johnny Coles, Harold Ashby, Paul Gonsalves, Rufus Jones] jak i doborem repertuaru. Na deser otrzymujemy również premierowo na CD koncertowy set the Duke at an Travis Air Force Base w Kaliforni w 1958 roku.

	WRZESIEŃ 2009 Max Roach & Archie Shepp „The Long March” OPIS-multikulti.com: "...Pierwotnie płyta sygnowana była "Max Roach featuring Archie Shepp" - świetnie obrazowało to pozycję obu muzyków pochodzących z różnych generacji. Zmiana sygnatury nagrania wydaje się jednak być jak najbardziej właściwa - ta duetowa płyta to bowiem zapis pełnego kreatywnego impetu dźwiękowego spotkania gdzie oprócz uwagi i skupienia twórców mamy energię i zwarcie, konflikt, zderzenie w którym każdy z nich zasypuje partnera kaskadą dźwięków. Obaj partnerzy udowadniają, że można grać w pełni skupienia ze sobą ale też niejako wbrew sobie i że z tego może wyjść niezwykły i arcyciekawy muzyczny świat. Porządne free oparte na świetnych kompozycjach..."

	WRZESIEŃ 2009 Horace Tapscott „The Dark Tree” Długo oczekiwane wznowienie nagrania z grudnia 1989 r. kwartetu nie żyjącego już pianisty. W Catalina Bar & Grill w Hollywood muzycy grali w niezwykłym natchnieniu, a nowocześnie zagrany jazz aż skrzy się od pięknych barw i półcieni.

	WRZESIEŃ 2009 Anthony Braxton „Creative Orchestra (Koeln) 1978" OPIS-multikulti.com: Po raz pierwszy na płycie kompaktowej, kompaktowa reedycja jednej z legendarnych płyt Anthony'ego Braxtona właśnie ukazało się w szwajcarskiej oficynie HatHut! Creative Orchestra Braxtona z lat 70-tych dla samego lidera nie była wielkim, przełomowym wydarzeniem, ale dla całej plejady, młodych wtedy i właściwie nieznanych, grających tu muzyków (Marty Ehrlich, Vinny Golia, Kenny Wheeler, Ray Anderson, J.D.Parran, Marilyn Crispell czy John Lindberg) było niezwykłym i brzemiennym w skutkach doświadczeniem. Muzyka zawarta na płycie łączy atonalny, krzykliwy frez jazz z niezwykłymi kompozycjami lidera. Podobnie jak na dwa lata wcześniejszym nagraniu dla wytwórni Arista, Braxton daje tu wyraz (w czym podobny jest do Alberta Aylera) fascynacji muzyką marszowych orkiestr i - momentami - cyrkowych melodii. Pozostawiając jednak często wolną rękę swoim partnerom, wierząc w ich intuicję i - zgodną z samą nazwą projektu - kreatywne wyczucie dźwięku, stwarza niezwykły świat, którego słuchacz długo nie chce opuścić. Niezwykłe nagranie, niezwykłego lidera..."

	WRZESIEŃ 2009 Łukasz Wiatr - żyć żeby grać, grać żeby żyć… motto założyciela Sound Factory pasjonata gitary elektrycznej i home recordingu, jak pisze o sobie "...co to w ogóle jest to Sound Factory. Ot jest to taki sobie internetowy projekt muzyczny. Gatunek muzyczny? Coś takiego dla mnie nie istnieje. Chodzi o muzykę nie o gatunki. Głównie jest to muzyka gitarowa aczkolwiek gdzieniegdzie pojawia się pianino albo saksofon. Eksperyment? Tak, raczej tak. Jest to projekt otwarty na różnego rodzaju propozycje. Niekiedy wręcz pomysły zabieram ze Sfery. Myślę, że muzyka będzie mówić sama za siebie....". Aktualnie kończą się prace nad trzecim albumem, redakcja Magazynu z uwagą będzie się przyglądać temu projektowi.

	WRZESIEŃ 2009 opis-multikulti.com Kolekcjonerska edycja legendarnej płyty zespołu Stone Breath. Czwarty album mrocznych, wyrd-folkowych amerykanów [termin pochodzi od samej grupy, której muzyka trafiała też do takich "szufladek" jak acid-folk, dark- czy gothic-folk] uwodzi absolutnie autorską wykładnią muzyki neofolkowej, eteryczne ballady pełne natchnionego "mroku" przywodzą z jednej strony na myśl ballady morderców a'la Nick Cave lub Michael Gira z innej folkowo-psychodeliczna warstwa brzmieniowa, za którą odpowiedzialne są akustyczne gitary, bandżo, cymbały, dulcymer, flety, tamburyny, wiolonczela ... skrzypce nagranie Boxhead Ensemble, Silver Mt. Zion, Godspeed You! Black Emperor. Centralną osobowością grupy jest Timothy Renner, znakomity rysownik, właściciel labela Dark Holler, pisarz, twórca instrumentów muzycznych, a przede wszystkim muzyk, który stoi nie tylko na czele Stone Breath i jej mutacji Breath Stone, ale i prowadzi wykonującą tradycyjną muzykę Pensylwanii formację The Spectral Light & Moonshine Firefly Snakeoil Jamboree oraz występuje solowo. Ten człowiek renesansu jest niemal żywą ikoną prężnego amerykańskiego psychodelicznego undergroundu. Album 'Silver Skein Unwound' zawiera eteryczne ballady wypełnione rasowym darkfolkowym graniem, pastelowa, neofolkowa, akustyczna narracja wprowadza w stan bliski oczarowaniu.

	WRZESIEŃ 2009 opis-multikulti.com Debiutancki album Speck Mountain 'Summer Above' dawał wiele do myślenia alt-countrowcom na całym świecie, był zapowiedzią czegoś co mogło ale nie musiało się wydarzyć. Po premierze ich drugiej płyty jednoznacznie możemy stwierdzić, że formacja Mazzy Star znalazła w osobach kwartetu Speck Mountain twórczych następców. Ich muzyka nabrała odrębnego charakteru, zrezygnowali z eksponowania w każdym utworze lini basu, wokal Marie-Claire Balabanian nabrał jeszcze bardziej marzycielskiego wyrazu, kompozycje tak jak dotąd mieszczą się gdzieś między narkotycznymi balladami, z lekka psychodelicznymi kołysankami i slow-coreowmi walcami. Dodatkowego smaczku dodaje fakt, że za perkusją zasiadł współpracownik Kena Vandermarka - Tim Daisy, jeden z najciekawszych jazzowych perkusistów z USA. Ten kto pamięta chociażby płytę Yo La Tengo 'And Then Nothing Turned Itself...' pamięta pewnie co wniosła do ich muzyki Susie Ibarra. Wyrafinowane brzmieniowo, nastrojowe, lekko swingujące utwory, które stanowią o prawdziwej wielkości amerykańskiego rocka.

	WRZESIEŃ 2009 opis-Screenagers [. . .] Filar montrealskiej sceny skupionej wokół wytwórni Constellation i jej najbardziej znany przedstawiciel, Godspeed You! Black Emperor, nie nagrywa od trzech lat. Jego współzałożyciel i trybun, Efrim Menuck, skupił się więc na kolejnym swoim projekcie, który stał się, wskutek ciągłych zmian nazwy, znany po prostu jako Silver Mt. Zion. Początkowo zespół był tylko kameralną odskocznią od GYBE!, pozwalająca Efrimowi na samodzielne rozwijanie swoich zdolności kompozytorskich. Nowa płyta grupy również jest kameralna. Ale już nie w taki sposób, jak, uważany przez wielu za największe jej dokonanie, debiut "He Has Left Us Alone But Shafts of Light Sometimes Grace the Corners of Our Rooms". Pięć lat temu pomysły Efrima wciąż jeszcze nie różniły się wiele od tego, co tworzył wspólnie z przyjaciółmi w ramach Godspeed You Black Emperor!, zaś ich bardziej intymny charakter wynikał z samej natury małego, trzyosobowego wówczas projektu. Dziś trzon Silver Mt. Zion stanowi siedmiu zgranych muzyków, którzy nie raz już zdążyli udowodnić, że tworzenie potężnych, pełnych przestrzeni dzieł nie sprawia im najmniejszego kłopotu. I jeśli decydują się tego nie robić, to ze względów czysto artystycznych. Mozolne budowanie crescend przestało być dla nich celem samym w sobie, a stało się jednym z wielu dostępnych środków ekspresji twórczej. Środkiem wykorzystywanym rzadko - "Horses in the Sky" to głównie muzyka prosta, minimalistyczna w treści, pełna zgrzytów, pisków i nakładających się na siebie monotonnych, prostych partii instrumentalnych. Muzyka płytka, szorstka i klaustrofobiczna.

	WRZESIEŃ 2009 opis-multikulti.com Doczekaliśmy się! Debiutancka płyta Alexandry Hope jest już dostępna. Dziewięć z lekka posępnych utworów łączących subtelną kobiecą narrację z epickim rozmachem kompozycji potwierdza jej przynależność do ścisłej czołówki współczesnych songwriterek. Wystarczy spojrzeć na listę dotychczasowych współpracowników aby nabrać respektu do tej 'dziewczynki' [Don Cabellero, Elliot Smith, Beachwood Sparks, Idlewild - to tylko niektórzy z muzyków, mających za sobą współpracę z panną Hope]. Dziewięć bardzo intymnych piosenek okraszonych sporą dawką indierockowej energii stawia bardzo wysoko poprzeczkę, Dla fanów songwriterek takich jak PJ Harvey, Patti Smith, Joanna Newsom, Nina Nastasia, Tara Jane O'Neil czy Shannon Wright jej debiutancka płyta to absolutny mus.

	WRZESIEŃ 2009 opis-multikulti.com Ozona to tytuł płyty ale także nazwa małego miasteczka w Teksasie. Nie jest on bezpodstawny bo właśnie do takich korzeni – do amerykańskiej prowincji i jej muzyki - amerikany czy też hipisowskiego folk-rocka z przełomu lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku odwołuje się ta muzyka. I choć pobrzmiewają tu delikatne echa dokonań Radiohead czy Wilco to jednak najbliżej im do emocjonalnie zaangażowanych pieśni zespołów My Morning Jacket czy The Violet Burning. Goldrush to prawdziwa, indie rockowa petarda!

	WRZESIEŃ 2009 opis-multikulti.com: Madonna w coraz mniejszym stopniu prowokuje ale niezmiennie inspiruje! Coraz ważniejsza na rynku niezależnej muzyki wytwórnia Manimal Vinyl z Los Angeles wydała w listopadzie 2007. elektryzujący album, który teraz trafia do Polski. Alternatywni muzycy w hołdzie Madonnie. Piętnastu artystów/grup nagrało własne wersje klasyków z repertuaru Madonny, królowej popu. Mamy tutaj zarówno odwołujące się do hipisowskiej rewolty interpretacje Jonathana Wilsona "La Isla Bonita" (Elvis Costello and the Imposters, Johnathan Rice, Chris Robinson band z the Black Crowes, Phil Lesh band z the Grateful Dead), the Golden Animals "Beautiful Stranger" (ich debiutancki album „Free Your Mind And Win A Pony” uznawany jest za jeden z najważniejszych albumów 2008.), Winter Flowers "Live To Tell" jak też do amerykańskiego indie rocka tak jak Alexandra Hope "Lucky Star" czy Giant Drag "Oh Father", reprezentującego post-grunge. Mamy też electro-popowe smaczki, Jeremy Fay - "Into The Groove" i Ariel Pink - "Like A Virgin", także "Material Girl" w kapitalnej interpretacji Mountain Party & Devendra Banhart. Płyta otrzymała dobre noty w prestiżowym Pitchforkmedia.com [7 out of 10] i Spin Magazine [3.5 Stars (out of 4)]. Część dochodu (25%) ze sprzedaży krążka zostanie przekazany na rzecz walki z AIDS w Afryce za pośrednictwem the charity Raising Malawi.

	WRZESIEŃ 2009 opis-multikulti.com To już czternasty autorski album tej cenionej norwerskiej wokalistki, zawierający 11 utworów, pełnych muzycznego temperamentu i emocji. Humanistycznie wykształcona [studiowała na Uniwersytecie w Oslo kierunki: filologia, literatura, historia i teatr], niezwykle charyzmatyczna na scenie, obdarzona mocnym, charakterystycznym głosem dość szybko stała się gwiazdą w Skandynawii [w 1987. dostała nagrodę Spellemannprisen za swój pierwszy solowy album 'Mitt ville hjerte', w 1991. za 'Spor']. Jej najnowszy album ukazuje bardziej rockowe oblicze Kari, nieco mniej tutaj miejsca na tak typową dla jej wcześniejszych płyt zadumę i nostalgię. Jednak sugestywna i oryginalna poetyka jej kompozycji w dalszym ciągu ma magnetyczną moc.

	SIERPIEŃ 2009 Infinito - Cyro Baptista's Banquet of the Spirits opis-multikulti.com "...Jest jednym z najwybitniejszych współczesnych brazylijskich perkusjonistów, od lat osiadłym w Nowym Yorku. Cyro Baptista - bo o nim mowa - koncertował już i nagrywał z Herbie Hancockiem, Paulem Simonem, Trey'em Anastasio, Stingiem, Wyntonem Marsalisem, Yo-Yo Mą czu Laurie Anderson. Od lat wspiera też Johna Zorna w jego produkcjach z Electric Masadą na czele. Po raz kolejny też wydaje w wytwórni przez niego prowadzonej płytę sygnowaną własnym nazwiskiem i po raz kolejny (po "Beat the Donkey" i "Vira Loucos - Plays the Music of Villa Lobos") odwołuje się ona do muzyki brazylijskiej - tym razem tej popularnej. Pierwsza część płyty, w której obok niezliczonych perkusjonaliów lidera dominują brzmienia syntezatorów Brian Marselli przywodzi na myśl delikatne nawiązania do jazzrocka ale także (zwłaszcza gdy za saksofon lub klarnet chwyta Anat Cohen) dokonania Stinga. Druga część zdaje się być bardziej odważna - tu obok brzmień gitary Romero Lubambo pojawiają się i zgrzyty elektronicznych zabawek Ikue Mori czy kompozytora muzyki współczesnej Petera Scherera. Wciąż jednak wszystko jest przyczynkiem do niezliczonych drobnych i większych instrumentów lidera, które niczym sos w potrawie barwią wszystko na kolor brazylijskiego słońca. Jeśli więc ktoś poszukuje płyty przepełnionej radością grania i przystępną, komunikatywną muzyką, którą jednak można powoli i wciąż na nowo odkrywać - powinien koniecznie sięgnąć po to znakomite nagranie..."

	SIERPIEŃ 2009 O'o - John Zorn opis-multikulti.com Po Zorn Feście w ramach Warsaw Summer Jazz Days 2009 nikt już chyba nie ma wątpliwości, że 56-letni dziś Zorn to niewątpliwie najbarwniejsza, najbardziej oryginalna i twórcza z postaci współczesnej muzyki nie tylko na scenie jazzowej. Na festiwalu można go było posłuchać w trzech projektach: John Zorn Quartet [John Zorn / Anthony Braxton / Bill Laswell / Milford Graves] The Dreamers w składzie: Marc Ribot: gitara, Jamie Saft: keyboards, Kenny Wollesen: perkusja, Trevor Dunn: bas, Joey Baron: perkusja Trzeci zespół firmowany nazwiskiem Zorna to Electric Masada [Marc Ribot: gitara, Jamie Saft: keyboards, Kenny Wollesen: perkusja, Trevor Dunn: bas, Joey Baron: perkusja, John Zorn: saksofon altowy i Ikue Mori: laptop] Płyta 'O'o' to kontynuacja 'The Dreamers', ‘cream of the New York Downtown scene’, fuzja jazzu, rocka, etno, popu, latino i funky w ujmująco/rozweselającej z lekka marzycielskiej emanacji.

	SIERPIEŃ 2009 John Zorn - Alhambra Love Songs opis-chacinski.wordpress.com: Zorn w najlżejszej możliwej postaci. Może bez banalnych motywów rodem z “The Dreamers” – i chwała Bogu, choć w tym wypadku chyba bardziej Jehowie – ale wciąż bardzo przystępnie. Blisko do serii “The Book Of Angels” (nie tylko z uwagi na projekt okładki) i do dwóch przynajmniej odcinków “Filmworks”: “Invitation To Suicide” i “The Rain Horse”. Oba łączy zresztą osoba Roba Burgera, którego i tu Zorn obsadził w roli pianisty. Burger grywa lekko, czego dowodem współpraca z Norą Jones (to ten brakujący element łączący na mapie nowojorskiego jazzu ją i Zorna). Jest też elastyczny, bierze zarazem udział w sesjach Calexico, a obok fortepianu świetnie radzi sobie na organach. Elastyczny jest również Greg Cohen, który prócz okołomasadowych składów Zorna dorabia sobie jako współpracownik big bandu Woody’ego Allena (!). I nie po raz pierwszy zostaje bohaterem płyty Zorna (sam maestro nic tu nie robi poza napisaniem wszystkich utworów i czuwaniem nad wykonawcami). Tym razem jednak to nie jego gra na kontrabasie (na tym instrumencie grywa w Masadzie) decyduje o świeżości “Alhambry”, tylko ekspresyjne, i lekkie zarazem utrzymane w szybkim tempie partie gitary basowej. Liryczny Burger i grający na perkusji doświadczony Ben Perowsky po prostu świetnie z nim współpracują. Przynajmniej tyle mogę wychwycić i pochwalić, płodność kompozytorska Zorna jest dla mnie czynnikiem wymykającym się jakiejkolwiek ocenie. Jeśli ktoś myślał, że po serii świetnych kompozycji Zorn obniży loty, powinien teraz wykrzyczeć to głośno, słuchając “Alhambry”.

	SIERPIEŃ 2009 The Gathering - Jon Madof Rashanim opis-multikulti.com Rashanim to nowojorskie power trio wpisujące się w nowy nurt muzyki żydowskiej/klezmerskiej. Zespół ten tworzy muzykę pełną mistycznych i pięknych melodii, umieszczając je w konwencji rockowej/jazz-rockowej i przyprawiając (czasami wręcz “ostrą”) improwizacją. Nie dziwi więc fakt, że Rashanim’em (?) zainteresował się John Zorn i zasilił nim wytwórnie płytową Tzadik oraz serię wydawnictw płytowych zwaną “Radical Jewish Culture”. Słowo “radykalna” może nie do końca pasuje do twórczości tria, gdyż daleko mu od skrajnych “awangard” wychodzących z tłoczni Tzadika, aczkolwiek jeśli ktoś szuka klezmerskiego grania w stylu np. Giora Feldmana i jemu podobnych, to może być nieco zaskoczony. Należy zauważyć, że płyta “Rashanim” sygnowana jest tylko nazwiskiem gitarzysty Jona Madofa. Zagrali tam też członkowie projektu o tej samej nazwie, który powstał nieco później i pod tym szyldem nagrał kilka nastepnych płyt. A co do muzyki – tzw. “zachodnia” prasa często zawraca uwagę na obecność Hendrixa w muzyce Rashanim. Podejście do grania tej legendy gitary jest słyszalna pośród hebrajskich melodii i spontanicznych improwizacji Jon’a Madof’a – jego gra na pewno spodoba się fanom przyjaciół-gitarzystów John’a Zorn’a i wspomnianego powyżej rewolucjonisty gitary elektrycznej. Gitarzysta nie jest jednak głównym atutem zespołu – gra basisty jest równie ekscytująca. Pan Shanir Ezra Blumenkranz jest nie tylko “obecny” w utworach, ale często wybija się na pierwszy plan, jak i również gra fajne solówki. Mi, jako basiście, jego gra podoba się bardzo. Muzyka powinna spodobać się fanom ambitnego rocka, jazzu i muzyki klezmerskiej w nowych konwencjach. Wszystkiego tu po trochu, ale mieszanka ta nie wypada nienaturalnie – uduchowione momenty mieszają się z hałaśliwym graniem bardzo składnie, dając słuchaczowi niemałą przyjemność obcowania z twórczością Rashanim. P.S. Zespół będzie można zobaczyć na tegorocznym Tzadik Poznań Festival 2009

	LIPIEC 2009 The Book of Angels Volume 12 - Masada Quintet featuring Joe Lovano opis-multikulti.com "...Najnowsze wcielenie zornowskiej Masady to przede wszystkim istotne zmiany w składzie - wśród wykonawców zabrakło bowiem lidera projektu (pojawia się tylko w jednym utworze). Zastąpił go jeden z najbardziej cenionych saksofonistów tenorowych jazzowego mainstreamu - Joe Lovano. Zmiana ta odciska znaczące piętno na muzyce zespołu - traci ona na drapieżności, ale zyskuje natomiast nowe oblicze - znacznie bliżej jej do "latin jazzu". Zornowskie kompozycje grane są bowiem w tanecznych rytmach przywodzących na myśl w równej mierze tak kompozycje klasyczne z lat pięćdziesiątych ubiegłego stulecia, jak i - z racji żydowskich skal i tematów - pamiętny album Stevena Bernsteina "Diaspora Soul". Nie mniej brzemienna w skutki jest druga zmiana - obecność pianisty Uri Caine'a. Dokooptowanie instrumentu harmonicznego do składu pozwala Zornowi błysnąć tym razem pomysłami aranżacyjnymi i w tym wcieleniu ma on wiele nowego do powiedzenia. Najciekawiej jednak zespół wypada, gdy - za sprawą obecności Zorna - przemienia się w sekstet. Otwierający utwór dialog dwóch saksofonów jest naprawdę niezwykły, a przydanie płycie drapieżności i szaleństwa dodatkowo ożywia niezwykłą muzykę zespołu. Znakomita płyta!!!..."

	LIPIEC 2009 Two Voices in the Desert - Perry Robinson & Burton Greene opis-multikulti.com "...Po raz kolejny pojawia się w wytwórni Tzadik płyta z udziałem dwóch nestorów amerykańskiej sceny free jazzowej - Burtona Greena i Perry'ego Robinsona. Po projekcie Klez-Edge właśnie przyszedł czas na duetową produkcję muzyków. Przynosi ona rozbudowane utwory oparte na komponowanych tematach odwołujących się do muzyki żydowskiej. Muzyka ta jest powolna, o śpiewnym zabarwieniu - jest raczej chwilą wytchnienia i kontemplacji niż popisem umiejętności obu instrumentalistów. Niespieszne granie nie jest jednak pozbawione wewnętrznego żaru - wszak właśnie z takich, rozwibrowanych, będący strumieniem energii płyt pamiętają Burtona Greena miłośnicy nagrań z końca lat sześćdziesiątych i początku siedemdziesiątych - wtedy na jego albumach grali muzycy Art Ensemble of Chicago czy dziki i żywiołowy wówczas Archie Shepp. Tutaj pozostały ślady tamtej energii, ale przeważa pieśń wyciszenia i piękna w czystej formie. Znakomity album, który gorąco polecam!..."

	LIPIEC 2009 Little Princess - Tim Sparks opis-multikulti.com "...Druga, po znakomitym albumie "Tanz", płyta trio Tima Sparksa wraz z Gregiem Cohenem i Cyro Baptistą. Tym razem amerykański gitarzysta wziął na warsztat tradycyjne kompozycje klezmerskiego klarnecisty Naftula Brandweina. Sparks jest wybitnym wirtuozem gitary, ale także znakomitym aranżerem - przygotowane przez niego instrumentacje pierwotnie przeznaczonych na klarnet utworów zadziwiają skomplikowanymi harmoniami, jak również pokazują pełnię warsztatowego poziomu lidera. Słuchając tego album wprost nie chce się wierzyć, że gra tutaj tylko jedna gitara! Sparks zachowuje przy tym śpiewno-nostalgiczny charakter oryginalnych nagrań Brandweina, w czym nie mała zasługa leciutko grającej, wprost unoszącej się w powietrzu sekcji rytmicznej Cohen-Baptista. Porywające nagranie!.."

	CZERWIEC 2009 Nowy album Flunk! Nowy krążek norweskiego tria wydany przez Beatservice Records [Biosphere, Fenomenon, Mind Over Midi, Xploding Plastix] w ich kraju miał swoją premierę w maju. Światowa premiera albumu, który nosi tytuł „This Is What You Get” zapowiadana jest na 8 sierpnia 2009. W Polsce zatem płyta ma swoja odsłonę niejako przedpremierowo! Tym razem muzycy Flunk przygotowali jedenaście kompozycji. Wśród nich znalazł się również cover utworu "Karma Police" z repertuaru Radiohead. Ich muzyka nieodmiennie łagodnie kołysze, to unikalne połączenie emocjonalnego, charakterystycznego głosu wspaniałej Anji Oyen Vister, avant-popowej, przybrudzonej gitary z chłodną, norweską elektroniką. To wszystko składa się na bardzo charakterystyczne dla grupy brzmienie, którego elementy możemy znaleźć na płytach Massive Atack, Portishead, Hooverphonic, Royskopp, Lamb. Warto przypomnieć, że Flunk byli główną gwiazdą zeszłorocznego LOW FI Festiwal w Bydgoszczy.

	CZERWIEC 2009 Janusz Prusinowski Trio „Mazurki” Na płycie znajdują się tradycyjne wiejskie melodie z Polski Centralnej w rytmach mazurkowych, zagrane i zaśpiewane w zróżnicowany sposób. Muzycy poruszają się pomiędzy dwoma biegunami ekspresji, z jednej strony wiernością muzycznemu językowi mistrzów wiejskich, takich jak Jan Lewandowski, Kazimierz Meto, Jan Ciarkowski, Piotr i Jan Gacowie i wielu innych, z drugiej strony zaś wewnętrznej swobodzie i naturalności, pozwalającej na zabrzmienie nowej muzyki, nowych mazurków. (. . .) Pierwszego kujawiaka nauczyłem się od ojca. Potem był blues i elektryczna gitara, a potem na filmie Andrzeja Bieńkowskiego usłyszałem kapelę Józefa Kędzierskiego i było to olśnienie: autentyczność, intensywność i swoboda, której szukałem po szerokim świecie, istniała tutaj, tuż obok – w moim języku i przynależnej mu frazie. Zaczęły się wyjazdy do muzykantów i fascynacja mazurkami, poznawanie całego otaczającego je świata. (. . .) Janusz Prusinowski

	CZERWIEC 2009 Jimmy Jazz Records ma przyjemność zaprezentować album, kolejnego z licznego grona przedstawicieli śląskiej sceny punkowej.... „Punk, Boks, Sex” to płytowy debiut grupy The Coiots, której muzycy znani są ze swojej wcześniejszej działalności m.in. w takich formacjach jak Białe Mydło, Zasięg, Profanacja, Bulbulators czy Ramzes & The Hooligans... i jednoznacznie nawiązują w swoich aktualnych dokonaniach do najbardziej tradycyjnej postaci wczesnego punk rocka. Streetpunk, w którym pobrzmiewają echa Punk 77 to wizytówka The Coiots!, która w sposób oczywisty skieruje na zespół zainteresowanie odpowiedniego grona fanów. The Coiots! powstali w roku 2001 od tej pory dając się poznać nie tylko lokalnej publiczności. Niektóre nagrania śląskiej załogi znane są już w wersjach demo ze składanki "Prowadź mnie ulico vol. 5" wydanej w ub. roku przez Jimmy Jazz Records oraz własnych, niskonakładowych wydawnictw grupy.

	MAJ 2009 ADHD SYNDROM to świeża, punkowa krew na krajowej scenie niezależnej. Grupa złożona z nastolatków pochodzi z Podhala gdzie od dawna cieszy się sporą, lokalną popularnością. Obecnie ma ona szansę sięgnąć zdecydowanie dalej bo debiutancki album - zatytułowany nieco przewrotnie - „Grzeczna młodzież” prezentuje ten młody band w 13 energetycznych i przebojowych kompozycjach, które powinny przypaść do gustu nie tylko rówieśnikom muzyków. Na pierwszej płycie podhalańskich punków z ADHD SYNDROM próżno szukać góralskich przyśpiewek czy folkowych wstawek, ale za to bez problemu znajdziemy na niej równie porywający, tradycyjny punk, streetpunk i ska zagrane według najlepszych wzorców gatunku...

	KWIECIEŃ 2009 3 ALBUM THE KOLT Nowy album The Kolt - "Curse of number 3" zaskoczy tych, którzy spodziewali się kontynuacji tego, co kapela przedstawiała dotychczas - większość numerów została zaśpiewana po angielsku, a muzycznie zespół zbliżył się do klasycznego brzmienia psychobilly, nie popadając przy tym w schematy. Nowy repertuar spotkał się z bardzo dobrym przyjęciem ze strony publiczności podczas koncertów m.in. z Long Tall Texans i Death Valley Surfers, a słuchając "Curse Of Number Three" będzie można będzie się przekonać jak zespół wypadł w studiu.

	KWIECIEŃ 2009 4 Corners „Alive In Lisbon” Wysłuchanie występu formacji 4 Corners nie w pełni pozwala doświadczyć poziomu emocji zawartej w muzyce tworzonej przez kwartet. Trzeba tam być nie tylko po to by zrozumieć skalę interakcji Kena Vandermarka, Adama Lane’a, Magnusa Broo i Paal’a Nilssen-Love, ale doświadczyć również podświadomej, telepatycznej komunikacji z publicznością. A jeśli nie można być fizycznie obecnym na jednym z ich koncertów, logicznym rozwiązaniem jest obejrzenie występu na ekranie. “Live in Lisbon” jest zapisem video z występu (marzec 2007)w stolicy kraju, w którym ten projekt się narodził, Portugalii. Jakość obrazu (użyto pięciu kamer) i dźwięku jest zdumiewająca, co ewidentnie podnosi poziom zadowolenia widza/słuchacza. Muzykę zarejestrowano w jej najmocniejszej odsłonie: na żywo. Mikstura free jazzu i hard bop’u, wzmocniona rockowym i funckowym drive’m, plus niesamowite solowe improwizacje (na marginesie bas z przetwornikiem pedałowym) oraz wspaniałe tematy melodyczne skomponowane przez kontrabasistę Adam’a Lane’a i saksofonistę/klarnecistę Kena Vandermarka. “Alfama (For George Braque)”, “Spin With The EARth”; “Lucia”, “Tomorrow Now (For Lester Bowie)” i “Sanctum” to tytuły wybranych utworów – kilka znanych wcześniej z wykonań w innych składach (na przykład Adam Lane nagrał “Spin...” z Vinny’m Golia i Vijay’em Anderson’em), które w wykonaniu tej ponadnarodowej supergrupy zyskały zupełnie nowe życie. Jest w tej muzyce coś z estetyki Ornette’a Colemana, ale również Black Sabbath. Dziwne? Warto sprawdzić samemu, ale jednego można być pewnym: to najlepsza filmowa rejestracja jazzu od lat!.

	KWIECIEŃ 2009 joszko Broda i Dzieci z Brodą „Potwory wyłażą z nory” Dlaczego potwory wyłażą z nory? Dokąd płynie Frodo? Z czym kojarzy się słowo "pigment"? Jak powinny ubierać się dziewczyny? Kiedy warto naśladować nietoperza? Jak porządnie nabałaganić? Jeśli chcesz się dowiedzieć, posłuchaj najnowszej płyty Joszka Brody „Potwory wyłażą z nory”. Inteligentne acz po dziecięcemu proste teksty autorstwa Debory Broda smakują jak najlepsze lody na patyku. Śpiewają „dzieci z Brodą” czyli dwudziestoosobowe, muzykujące, szalone przedszkole!

	MARZEC 2009 Orchid Sublabel Gusstaff Records, czyli Locco, nie pozostaje tylko przy płycie Graftmanna wydanej w listopadzie 2008. Już 06 kwietnia ukaże sie druga płyta sygnowana nazwa Locco: debiutancki album poznańskiego zespołu Orchid zatytułowany "Driving With A Hand Brake On". Polska młodzież śpiewa angielskie piosenki - ta lansowana przez spora cześć rodzimych kapel tendencje podtrzymuje również Orchid. Czym jednak twórczość poznaniaków rożni się od tego, co proponuje nam większość rodzimych formacji indie? Bezpretensjonalność, przebojowość i twórcze podejście do struktury popowej piosenki - to najważniejsze cechy muzyki Orchid. Zapewne wielu z Was zaciekawi fakt, ze wokalistka zespołu Natalia Fiedorczuk śpiewa także w reaktywowanym właśnie zespole Happy Pills.

	MARZEC 2009 Jacaszek "Pentral" Michał Jacaszek jest bez wątpienia jednym z najważniejszych i najoryginalniejszych obecnie polskich producentów muzyki elektronicznej. Każda płyta sygnowana jego nazwiskiem jest inna, Jacaszek realizuje się w najróżniejszych stylistykach, od "niby-soundtracków do bajek" (Lo-Fi Stories) przez kolaż jazzu z klubową elektroniką (Sequel) aż po mariaż muzyki elektronicznej i poważnej (Treny). Teoretycznie najtrudniejsza w odbiorze płyta "Treny", nie nadająca się na playlisty radiowe ani na videoclipy do stacji telewizyjnych, stała się bestsellerem wielu sklepów z muzyką niezależną (w Polsce min. serpent.pl, gusstaff.com, a w Europie jednego z najważniejszych: boomkat.com). W swojej kolejnej produkcji Michał Jacaszek idzie jeszcze dalej w kierunku eksperymentu, awangardy i muzyki konkretnej, stając stylistycznie blisko takich twórców jak Johann Johannsson, Murcof, Chris Watson czy Biosphere. Jacaszek udał się do wnętrz gotyckich kościołów w Gdańsku... premiera: 16.03.2009

	MARZEC 2009 Film z Paryża, muzyka z Berlina, wytwórnia z Zielonej Góry... Po raz kolejny niemiecki duet Tarwater wydaje specjalną płytę wyłącznie dla Gusstaff Rec. W 2000 roku ukazała się "Not The Wheel", płyta zawierająca muzykę Tarwater nagrana na potrzeby filmu i teatru oraz kilka innych niepublikowanych utworów. Płyta ta trafiła do ogólnoświatowej dystrybucji i mimo, że nie była typową dyskograficzną płytą zespołu, zdobyła uznanie fanów i krytyków na całym świecie. Opinia polskiego dziennikarza Rafała Księżyka, że to najlepsza dotychczasowa płyta Tarwater, nie była odosobniona. Tym razem Gusstaff Rec. przedstawia muzykę Tarwater nagraną do jednego, konkretnego filmu: francuskiej produkcji "Donne-moi la main" (fr. Podaj mi rękę). Film miał swą premierę we Francji i w Niemczech w lutym 2009, po raz pierwszy był jednak pokazywany na festiwalu filmowym w Turynie w listopadzie 2008, następnie w Paryżu i Saarbrücken. W najbliższym czasie film trafia także na rynek brytyjski, amerykański i ukraiński(!).Premiera (PL): 16.03.2009.

	MARZEC 2009 Multikulti Project poleca koncerty The Vandermark 5 Trzecia wizyta w Polsce najbardziej znanej formacji Kena Vandermarka to 4 koncerty - w Poznaniu, w Gdańsku i dwa w Krakowie. Krakowskie koncerty kończące europejską trasę zostaną nagrane i znajdą się na płycie wydanej przez krakowską wytwórnię Not Two. Planowana płyta rozpocznie nowy okres współpracy Kena Vandermark z Not Two, po zrezygnowaniu z umowy na wyłączność z chicagowską Atavistic Records. Formacja zaproponuje nowe, napisane i zaaranżowane specjalnie na tę okazję utwory. The Vandermark 5 przez wielu krytyków uważana jest za jedną z najważniejszych grup grających obecnie muzykę improwizowaną. Przez lata skład był niezmienny - Vandermark, Rempis, Bishop, Kessler, Mulvenna. Z czasem, perkusistę Tima Mulvennę zastąpił Tim Daisy, a gitarzystę i puzonistę Jeba Bishopa - wiolonczelista Fred Longberg-Holm. Według niektórych opinii obecny zestaw muzyków jest optymalny. Chicagowski muzyk, nazywany też już często krakowskim rezydentem, zdecydował się teraz na ścisłą współpracę z wydawnictwem Not Two, w którym wydał swoje opus magnum "Alchemia".