Spendor 3/1 R2

Spendor 3/1R2
Spendor to firma działająca już blisko 40 lat na rynku audio założona przez Spencera i Dorothy Hughes (stąd nazwa Spen-Dor), korzystających z doświadczenia Spencera zdobytego w dziale inżynierii dźwięku BBC. Nie wszyscy wiedzą, że równolegle z zestawami LS 3/5a podobny monitor Spendora oznaczony symbolem SA1. Brak przychylności ze strony BBC spowodował, że to właśnie LS stał się kultowym brytyjskim zestawem a nie np. wspomniany SA 1.
Testowane Spendory należą do podstawowej serii "Classic". Model 3/1 R2 jest kolejną mutacją bazowego zestawu 3/1 R. Spendory te to niewielki zestawy podstawkowe charakteryzujące się doskonałej jakości stolarką wykonaną z dbałością o prawie najdrobniejsze szczegóły. To prawie tyczy się niewykończonej wewnętrznej krawędzi frontowej ścianki która niejako przytrzymuje dodatkowo maskownice na swoim miejscu. Zdjęcie maskownicy (dość delikatnej) jest przez to trochę utrudnione ale przez taką konstrukcję obudowy mamy również doskonale spasowaną część ochronną zestawów. Za przetwarzanie wysokich częstotliwości odpowiada 22 mm tekstylna kopułka chłodzona ferro fluidem natomiast za zakres niskośredniotonowy 180 mm driver o polimerowej membranie. Wysokiej klasy elementy zwrotnicy zapewniają podział częstotliwości przy częstotliwości 3,7 kHz. Wewnętrzne okablowanie wykonano posrebrzanymi miedzianymi przewodami dodając jeszcze ekskluzywności tym ciekawym zespołom głośnikowym. Na tylnej ściance znajdziemy podwójne terminale (złocone) umożliwiające podłączenie podwójnego okablowania. Nad gniazdami znajduje się dość dużej średnicy wylot bassrefleksu. Wentylowanie z tyłu zestawów sprawia, że głośniki są dość czułe na ustawienie względem tylnej ściany i należy odrobinę poeksperymentować z ostatecznym ustawieniem zestawów w pomieszczeniu odsłuchowym.
Od pierwszych chwil zadziwiająco wyraziście jest prezentowana gitara akustyczna. Idealnie prowadzona z bardzo stabilnym odzwierciedleniem na scenie. Brzmienie sprawia wrażenie plastycznego, ale odpowiedni i akuratny "pazur" daje nam poczucie wszechobecnej kontroli nad instrumentem. Poziom oddania szczegółów, co najmniej dobry biorąc pod uwagę zakres cenowy, w którym znajdują się niewielkie Spendory. Grubo ponad siedem tysięcy złotych już do czegoś zobowiązuje i 3/1 nie zawiodą w tym względzie swoich nabywców. Saksofon wyrazisty o bardzo dobrym, bardzo neutralnym brzmieniu zestawy przywodzą na myśl testowane swego czasu monitory Art Stiletto tylko, że w rozmiarze XL. Na niższych poziomach zauważalne było minimalne wycofanie najniższego zakresu, co nadawało brzmieniu pewnej lekkości. Tu wraca kwestia ustawienia zestawów w pomieszczeniu i samych preferencji dotyczących poziomów z jakimi lubimy słuchać muzyki. A trzeba pamiętać, że 180 mm jak na głośnik niskośredniotonowy to całkiem rozsądne rozwiązanie pozwalające nagłośnić nawet pokaźnych rozmiarów pomieszczenie. Bardzo dobre oddanie szczegółowości sprawiało Spendorom na niektórych realizacjach pewne problemy, np. przy przekazaniu zgłoski "S", zbytecznie ją zaznaczając i forsując ją na granicy przyzwoitości. Ale zaznaczam, że nie było to zjawisko nagminne, ale w jednej na dwadzieścia płyt może być słyszalne. To, z czym głośniki sobie radzą to piękno oddania rytmu, niezmienność tempa i koloryt barw, który w wykonaniu tych niewielkich Brytyjczyków zbija z tropu konkurencję i to wszędobylskie doskonale zaznaczone "ciemne" tło każdego utworu - nie trzeba oczywiście dodawać, że zestawy w czasie odsłuchów po prostu znikają z pomieszczenia. Bardzo dobrze oddana wysokość pozornych źródeł dźwięku. Klarnet mimo uplastycznienia nie ujawnił się zbyt ciepłym oddechem. Wibrafon z idealnymi proporcjami ataku i wybrzmienia może być wzorcem w zakresie do siedmiu tysięcy zł będąc klasa samą dla siebie! Scena w przypadku tych zestawów nie jest rysowana lepiej powiedzieć, że muzyka w sobie tylko wiadomy sposób pojawia się w pomieszczeniu odsłuchowym tworząc doskonale iluzoryczny obraz. Fortepian otrzymuje jednak zbyt krótkie wybrzmienie, nadając mu trochę zbytniej zwiewności. Natomiast kontrabas wzorcowo radzi sobie z prowadzeniem rytmu utworów. Symfonika w wydaniu 3/1 pokazuje klasę zestawów radząc sobie nawet z potężnym "tutti" orkiestry. Na wyróżnienie zasługuje również sposób prezentacji najniższych częstotliwości przez te nie największe przecież zestawy. Rewelacja..., Wyważenie i rozsądek pozwalające na bardzo dokładne i równomierne zejście do najniższych zakresów częstotliwości. Kotły przekazane przez mini monitory, ze Spendorami może sie to udać. Doskonałe wyważenie w całym zakresie, choć brakowało momentami odrobinę więcej pierwiastka emocjonalnego w przekazie.
Zestawy o nienudzącym się charakterze, lekko wyniosłe w swojej stabilności przekazu, ale z drugiej strony dając nam pewność poprawnego odtworzenia każdego materiału muzycznego, jaki przyjdzie nam do głowy!