JBL Reference 220

JBL Reference 220
Pierwszy kontakt ze słuchawkami JBL'a może być dla niektórych z państwa zaskoczeniem. Staranne opakowanie przypominające bardziej opakowanie jakiegoś ekskluzywnego kosmetyku niż słuchawek audio daje do myslenia. Z drugiej strony nie ma się czemu dziwić w końcu mamy do czynienia z jednym z droższych urządzeń, jeśli weźmiemy pod uwagę stosunek masy do ceny! Słuchawki dostępne są w dwóch kolorach białym i czarnym. Na wyposażeniu znajdziemy, przydatne przejściówki ("mały" na "duży" Jack), komplet silikonowych wkładek dopasowujących rozmiar słuchawek do ucha słuchającego. Dodatkowo JBL wyposażył słuchawki w poręczne etui mieszczące jeszcze dodatkowo pałąk do słuchawek i zestaw uchwytów umożliwiających umiejscowienie słuchawek na małżowinach.
Testy słuchawek przeprowadzono z wykorzystaniem wkładek silikonowych. Pierwsze chwile odsłuchu pokazują zalety takiego noszenia słuchawek. Po pierwsze rewelacyjna separacja od otoczenia, po drugie bardzo dobre oddanie skoków dynamiki. Przechodząc do sceny jaką prezentują ogólnie słuchawki to w przypadku Reference 220 również nie jest inaczej, scenę mamy umiejscowioną centralnie w głowie i nic na to nie możemy poradzić. Prezentacja najniższego zakresu częstotliwości znajdzie wielu zwolenników. Obfitość tego zakresu w wykonaniu 220 nie jest w tym wypadku cechą negatywną, a bardzo dobre oddanie rytmu jak również jeszcze lepsze wypełnienie w tym zakresie przetwarzania może się naprawdę podobać. Podczas odsłuchów tych słuchawek bez problemu można wydzielić zakres subniskotonowy który w prezentacji JBL'i wypada bardzo dobrze a ilość najniższego basu zdoła zachwycić każdego. Kontrabas o dobrym zaznaczeniu i co zasługuje na pochwałę nie zasłania swym rozmiarem przekazu pozostałych instrumentów. Przesuwając się troszkę wyżej na skali spotkamy się z bardzo dobrym zróżnicowaniem przełomu niskich i średnich częstotliwości. Gitara akustyczna dźwięcznie przekazane z bardzo dobrą artykulacją szarpnięć strun. Klarnet ukazał minimalne braki w zakresie wypełnienia jego najniższego zakresu, odbierając mu troszkę ciepło i swoiste zaokrąglenie. Poziom i ilość szczegółów, jaka dociera do słuchacza może wzbudzić tylko uśmiech radości. Swoją drogą słuchanie mp3 przez testowane słuchawki może być prawdziwą przyjemnością. Wibrafon z bardzo dobrym zaznaczeniem uderzenia na scenie dźwiękowej (taka mikro scena), ale bardzo dobrej i stabilnej artykulacji i to nic, że znajdziemy ją "u nas" w głowie. Brzmienie talerzy minimalnie zlane bez odpowiedniego metalicznego wybrzmienia. Brzmienie fortepianu momentami traciło pewną szczegółowość w wyższych rejestrach może było to zamierzone, a może nie, ale zakres najwyższych częstotliwości jest mniej analityczny od zakresu średnio czy też niskotonowego. Brzmienie wytwarzane przy pomocy 220 zaskoczy ilością i tonalnym zróżnicowaniem dźwięków, jakie zostały zapisane na płycie. Wokale, czy to męskie czy też żeńskie przetworzone zostały wręcz wzorowo. Sybilanty dobrze zaznaczone, bez problemu są wyartykułowane. Cóż muzyka symfoniczna w wykonaniu tych słuchawek sprawi największą niespodziankę. Proszę sobie wyobrazić kilkunastocentymetrową scenę z dokładnie zaznaczonymi pozornymi źródłami dźwięku kilkudziesięciu instrumentów!
Ogólny brak kompresji, brzmienie należące do rodzaju tych bardziej analogowych i ocieplonych z lekkim upośledzeniem zakresu najwyższych częstotliwości, które bym określił, jako brak perlistości brzmienia w tym zakresie częstotliwości.